Onze Kennisbank groeit voortdurend en we streven ernaar om een breed scala aan onderwerpen te behandelen, waaronder ADHD. In dit artikel wordt uitgelegd wat Sensorische informatie verwerking inhoudt en wat dit met zich meebrengt.
Sensorische informatieverwerking, ook wel prikkelverwerking genoemd, is een essentieel proces waarbij de hersenen informatie die via onze zintuigen binnenkomt, verwerken en interpreteren. Dit proces stelt mensen in staat om waarnemingen om te zetten in fysieke bewegingen, waarbij de zintuigprikkels de basis vormen voor deze acties.
Binnen de studie van sensorische informatieverwerking worden 9 zintuigsystemen onderscheiden:
1. Ruiken
2. Zien (visueel)
3. Gehoor (auditief)
4. smaak
5. Voelen (tactiel)
6. Evenwicht (vestibulair)
7. Proprioceptie (houding en bewegingsgevoel, diepe druk)
8. Interoceptie (het waarnemen van prikkels van binnenuit je lichaam, zoals honger)
9. Nociceptie (het waarnemen van pijn)
De functie van deze zintuigen omvat verschillende belangrijke aspecten. Ze zijn verantwoordelijk voor het verstrekken van informatie en het toekennen van betekenis aan de waargenomen stimuli. Door deze processen worden individuen in staat gesteld om in beweging te komen en actie te ondernemen. Daarnaast faciliteren deze zintuigen de ervaring van gebeurtenissen en maken ze aanpassingen aan de omgeving mogelijk. Tevens spelen ze een cruciale rol in het waarschuwen voor gevaar, wat kan leiden tot gedragingen zoals vechten, vluchten of bevriezen.
Problemen in de sensorische informatieverwerking kunnen optreden wanneer er storingen zijn in het opnemen en verwerken van zintuigprikkels. Voor het omzetten van deze prikkels in doelgerichte acties is het belangrijk dat iemand in staat is zijn alertheid te reguleren.
De interactie tussen waarnemen en bewegen is dynamisch en onderling verbonden. De zintuigprikkels die via onze zintuigen worden ontvangen, bieden informatie over zowel het lichaam als de omgeving. We kunnen deze prikkels verder categoriseren in:
- Ex-afferente prikkels: Dit zijn prikkels die niet door de persoon zelf worden veroorzaakt, zoals het zien of horen van regendruppels op de ramen, het geluid van de deurbel, en het geblaf van de buren hun hond.
- Re-afferente prikkels: Dit zijn prikkels die door de persoon zelf worden geïnitieerd, zoals het gevoel van beweging bij het schoppen tegen een voetbal, het horen van eigen voetstappen, en het zien van de eigen arm in beweging.
Inzicht in dit proces en de diverse zintuigsystemen helpt bij het begrijpen van ons gedrag en de manier waarop we interageren met onze omgeving. gemaakte tekening.
Waarom is sensorische informatieverwerking belangrijk?
Sensorische informatieverwerking speelt een cruciale rol in ons dagelijks leven, omdat het ons in staat stelt om:
1. Onze omgeving te begrijpen: We maken onderscheid tussen verschillende geluiden, kleuren en geuren, wat ons helpt om onze omgeving te interpreteren en te navigeren.
2. Ons aan te passen aan onze omgeving: We reageren op veranderingen in onze omgeving, zoals een plotseling geluid of een onverwachte aanraking, wat essentieel is voor onze veiligheid en welzijn.
3. Te interageren met anderen: We begrijpen non-verbale signalen en kunnen hierop gepast reageren, wat fundamenteel is voor sociale interactie en communicatie.
Wat gebeurt er tijdens sensorische informatieverwerking?
1. Ontvangst van prikkels: Onze zintuigen vangen prikkels op uit de omgeving, zoals geluiden, kleuren en geuren.
2. Verwerking in de hersenen: De hersenen verwerken deze prikkels door ze te interpreteren en er betekenis aan te geven.
3. Reactie: Op basis van de verwerkte informatie reageren wij op de prikkels, wat ons helpt om adequaat te functioneren in verschillende situaties.
Sensorische Integratie
Sensorische integratie verwijst naar het vermogen van het centrale zenuwstelsel om informatie van verschillende zintuigen effectief samen te voegen. Dit proces is cruciaal voor het creëren van een samenhangend beeld van de omgeving, wat helpt bij de interactie met de wereld.
Uitdagingen in Sensorische Informatie Verwerking
De verwerking van sensorische informatie verschilt van persoon tot persoon. Sommige individuen ervaren specifieke uitdagingen, wat kan leiden tot verschillende reacties op sensorische prikkels. Enkele veelvoorkomende problemen zijn:
Hypo- en hyperresponsiviteit
Hypo- en hyperresponsiviteit zijn concepten die verband houden met de manier waarop het zenuwstelsel sensorische prikkels verwerkt. Wanneer de sensorische modulatie goed functioneert, is ons zenuwstelsel in staat om op bepaalde prikkels adequaat te reageren terwijl andere prikkels voor een optimale reactietijd worden genegeerd. Dit selectieve proces stelt ons in staat om passend te reageren op verschillende situaties.
Bij personen met een autismespectrumstoornis (ASS) komen vaak problemen met sensorische modulatie voor. Dit kan leiden tot een onregelmatige controle over sensorische prikkels, wat zich uit in hypo- of hyperresponsiviteit. Hyporesponsiviteit betekent dat prikkels onvoldoende worden waargenomen, wat resulteert in langzame reacties en een verminderde aanpassing aan de omgeving. De gevolgen van hyporesponsiviteit kunnen variëren: sommige individuen kunnen passief worden en een daling van de alertheid vertonen, terwijl anderen actief op zoek gaan naar stimulatie.
Aan de andere kant is hyperresponsiviteit gekenmerkt door een overmatige reactie op prikkels, wat kan leiden tot overprikkeling en stress. Het is belangrijk op te merken dat een individu zowel hypo- als hyperresponsief kan zijn, en dit kan per zintuig verschillen. Zo kan iemand bijvoorbeeld overgevoelig zijn voor visuele prikkels maar ondergevoelig voor geluiden of geuren.
Baranek et al. (2013) besteden uitgebreid aandacht aan het onderwerp hyporesponsiviteit, waarbij ook wordt benadrukt dat de sensitiviteit van verschillende zintuigen kan variëren afhankelijk van de situatie. Om een beter inzicht te krijgen in hoe hypo- en hyperresponsiviteit zich bij verschillende zintuigen kunnen manifesteren, wordt er verwezen naar het schema dat is overgenomen uit ‘Autisme en zintuiglijke problemen’ van Van Berckelaer-Onnes, Degrieck en Hufen (2017). In dit schema worden verschillende voorbeelden en manifestaties van deze responsiviteitsproblemen uiteengezet.
TAST
Hyperresponsiviteit: is overgevoelig voor bepaalde kledingstoffen, heeft moeite
met aanrakingen en lichamelijke verzorging.
Hyporesponsiviteit: tikt steeds op voorwerpen of wrijft over oppervlakken.
REUK
Hyperresponsiviteit: overgevoeligheid voor geur van etenswaren of van mensen
(bijv. zweet of parfum).
Hyporesponsiviteit: voortdurend ruiken aan dingen en mensen, met
ontlasting smeren
SMAAK
Hyperresponsiviteit: beperkte variatie in voedsel, voorkeur zachte smaken,
kokhalzen bij bepaalde smaken.
Hyporesponsiviteit: voorkeur voor sterke smaken, bijv. sambal, oneetbare dingen
eten
VISUS
Hyperresponsiviteit: last hebben van licht, reflecties en felle kleuren, afgeleid
worden door patronen, het onplezierig vinden om aangekeken te worden.
Hyporesponsiviteit: visuele prikkels laat opmerken, sterke lichtbronnen opzoeken,
rechtstreeks in de zon kijken, geen overzicht hebben over de ruimte, lichten aan
en uit doen, met de vingers voor de ogen bewegen.
GEHOOR
Hyperresponsiviteit: oren bedekken met de handen, panisch voor geluid van
stofzuigers en boormachines, last hebben van lawaaierige ruimtes zoals eetzalen
en speelplaatsen, geluid overstemmen door harde of andere geluiden te maken.
Hyporesponsiviteit: voorkeur voor harde muziek, oor heel dichtbij
muziekinstallatie houden, op voorwerpen tikken of slaan, vertraagde reactie op
opdrachten, geen reactie op omgevingsgeluiden die heel nabij zijn.
PROPRIOCEPTIE
Hyperresponsiviteit: wordt zelden waargenomen.
Hyporesponsiviteit: te stevige hand geven, opzoeken van buiging en strekking van
spieren, graag onder zware voorwerpen kruipen, slappe spierspanning, motorisch
onrustig, graag klimmen, springen, duwen, trekken
EVENWICHT
Hyperresponsiviteit: angst bij voeten van de vloer, bang in een speeltuin, afweer
ruw spel, last in de auto of op de fiets, bang voor vertraging, remmen, stoppen,
versnellingen.
Hyporesponsiviteit: rondjes draaien, schommelen, graag op trampoline springen.
INTEROCEPTIE
Hyperresponsiviteit: geïrriteerd raken bij honger en dorst.
Hyporesponsiviteit: geen honger- of dorstgevoel, aandrang niet tijdig opmerken,
vermoeidheid niet op tijd kunnen inschatten en doorgaan tot uitputting
NOCICEPTIE
Hyperresponsiviteit: reageren op het minste schrammetje, kleinzerig zijn, steeds
de aandacht richten op een wondje, veel last van muggenbeet.
Hyporesponsiviteit: niet reageren op verbranding, te warm badwater, te warme
drank, blessures niet opmerken
Mensen met een verstandelijke beperking kunnen anders op prikkels reageren dan mensen zonder een beperking. Dit kan komen doordat:
Bij mensen zonder een verstandelijke beperking functioneren er onbewuste filters die helpen om alle binnenkomende prikkels en informatie te verwerken en op de juiste manier te categoriseren. Dit zorgt ervoor dat zij in staat zijn om het overzicht te behouden. Daarentegen hebben mensen met een verstandelijke beperking vaak niet dezelfde filters, waardoor zij alle prikkels tegelijkertijd ontvangen. Dit kan leiden tot een verlies van overzicht en een grotere uitdaging in het verwerken van informatie.
Problemen Door Sensorische Informatie Verwerking
Problemen met sensorische informatieverwerking kunnen verschillende uitdagingen met zich meebrengen, waaronder:
Ondersteuning voor Mensen met een Verstandelijke Beperking
Er zijn strategieën die kunnen helpen bij het ondersteunen van mensen met sensorische verwerkingsproblemen:
Voorbeelden van Sensorische Activiteiten
Het Belang van Aandacht voor Sensorische Informatie Verwerking
Aandacht voor sensorische informatieverwerking is cruciaal, omdat dit mensen met een verstandelijke beperking kan helpen om beter te functioneren in hun dagelijks leven. Door de juiste ondersteuning kunnen zij zich meer ontspannen, beter concentreren en meer plezier ervaren in hun activiteiten.
Verdieping in Sensorische Informatie Verwerking
Voor degenen die geïnteresseerd zijn in het onderwerp sensorische informatieverwerking, zijn er diverse gerelateerde thema's te verkennen:
Sensorische Integratietherapie: Dit is een behandelmethode toegespitst op het verbeteren van de sensorische verwerking voor mensen die daarmee worstelen.
Autismespectrumstoornis: Veel mensen met autisme ervaren moeilijkheden in de verwerking van sensorische informatie, wat invloed kan hebben op hun dagelijks leven.
ADHD: Ook bij ADHD komen vaak problemen met sensorische informatieverwerking voor, wat kan leiden tot uitdagingen in aandacht en gedrag.
Door deze onderwerpen verder te onderzoeken, kunt u een beter begrip krijgen van sensorische integratie en de impact ervan op verschillende individuen.
Disclaimer: Dit verslag is bedoeld voor algemene informatieve doeleinden en vervangt geen professioneel medisch advies. Raadpleeg altijd een gekwalificeerde zorgverlener voor een diagnose, behandeling en begeleiding op maat.
Lijnbaanstraat, 52, 8271 AG
IJsselmuiden
WERKADRES
Summio Parc Heihaas Voorthuizerstraat 75
3881 SE Putten
Samen102 staat bij de Kamer van Koophandel geregistreerd met het KVK-nummer 92438822
AGB Code: 78780651
Alle rechten voorbehouden | Samen102 | Privacyverklaring